استانداردهای ورق گالوانیزه (تست ورق گالوانیزه)

هدف از بازرسی :

گالوانیزه کردن قطعات فلزی یکی از پرکاربردترین روشهاي مقابله با خورده گیست که برای تست ورق گالوانیزه نکاتی حائز اهمیت است .

آخرین مرحله درعملیات گالوانیزه گرم بازرسی و حصول اطمینان از تطابق پوشش ایجاد شده با شرایط مطلوب است . بررسی و تفسیر نتایج حاصل از

بازرسی باید با درکی صحیح از شرایط و چگونگی تاثیر آنها بر هدف نهایی گالوانیزه همراه باشد .

اولین و مهمترین هدف گالوانیزه گرم ، محافظت سازه در مقابل خوردگیست … مدت زمانی که این محافظت می تواند بدون نیاز به ترمیم و بازسازي پوشش

دوام داشته باشد ، طول عمر کارآیی (service life ) نامیده می شود. طـول عمـر کـارآیی گالوانیزه مستقیما به ضخامت لایه روی محافظ بستگی دارد

مسلما هر چه ضـخامت پوشـش بیشـتر باشـد طـول عمـر بیشـترخواهد بود. بنابراین تعیین ضخامت پوشش مهمترین گزینه بازرسی برای تعیین کیفیت

پوشش گالوانیزه می باشد.

علاوه بر ضخامت پوشش مواردي مانند یکنواختی ، چسبندگی و ظاهر پوشش نیـز مورد بازرسی قرار می گیرند. همچنین تردی (embrittlement) و عیوب دیگر که

در اثر نصب و طراحی می توانند ایجاد شوند نیز مورد نظر قرار خواهند گرفت.

 

هر چند که حداقل شرایط مشخص شده در استاندارد باید برای تمامی موارد فوق رعایت گردد امـا اهمیـت نسـبی آنهـا با  توجه به شرایط کاری مورد نظر تعیین می

شود به طور مثال خواص مورد نیاز برای یک سازه فولادی بـا خصوصـیاتی کـه برای یک قطعه تزئینی مد نظر قرار می گیرد  متفاوت خواهد بود .درك صحیح از

خصوصیات مورد نیاز براي یک قطعه و قابلیتهـای  فرآیند گالوانیزه گرم برای اجرای یک بازرسی مناسب ، ضروری است.

 

نمونه برداري برای آزمون :

 مقدار و حجم نمونه مورد آزمایش باید نمایانگر کل مجموعه باشد.نمونه های انتخاب شده برای بازرسی باید از یک نوع باشند به طوریکه:

تقریبا در یک زمان گالوانیزه شده باشند.

به یک روش گالوانیزه شده باشند .

در یک وان گالوانیزه شده باشند.

بعنوان یک مجموعه تائیدیه دریافت کنند.

بخش  ۷  استاندارد    ASTM  A  ۱۲۳راهنماییهایی را درزمینه تعداد نمونه لازم از هر بسـته قطعـات بـرای آزمـون ، آورده است    برای قطعات کوچک مانند پیچ ،

مهره و واشرها خود قطعه باید بعنوان نمونه در نظر گرفته شود . برای قطعات بزرگ مانند ورق ها تیرها و نبشی ها ، آزمون باید بر قطعات گالوانیزه شده و بر اساس

دستورالعمل مشـخص  شده در بخش ۶ . ۱استانداردASTM A 123

اجرا گردد .

اندازه گیري ضخامت پوشش باید بـر روی نقـاط پراکنـده ایی   روی  قطعه صورت گیرد تا بیانگر ضخامت واقعی پوشش باشد.در قطعات بسیار بزرگ ممکن است نیاز

به اجرای آزمـون در  مقاطعی از قطعه نیز باشد.

 

 

ساختار میکروسکپی  پوشش و تاثیر آن بر ضخامت و یکنواختی:

می دانیم که فاکتور اصلی در تعیین عمر پوشش گالوانیزه ، ضخامت آن می باشد .عواملی که بـر ضـخامت پوشـش تـاثیر مـی گذارنـد ترکیبی از متغیرهای مختلف

می باشد که برخی از آنها در کنترل مجری بوده و برخی دیگر خارج از کنترل مجری هسـتند ترکیب شیمیایی فولاد بیشترین نقش را در تعیین ضخامت پوشش

دارد.در خلال عملیات گالوانیزه واکنشهاي متالوژیکی پیچیده اي اتفاق می افتد که حاصـل آن ایجـاد لایـه هـایی از آلیاژهـای  مختلف آهن  و روی می باشد. این لایه

ها شامل مقادیر مختلفی از آهن و روی می باشند که مقدار آنها به فاصله از فـولاد  پایه بستگی خواهد داشت.

لایه های نزدیکتر به فولاد پایه دارای آهن بیشتر و روی کمتری نسبت به لایه های بعـدی مـی باشـند.

ترکیبات خاص فولاد باعث افزایش رشد لایه های آلیاژی آهن  و روی می شوند بطوریکه پوشـش گـالوانیزه دارای ظـاهری مات با مقادیر کم و یا بدون روی خالص در

لایه نهایی خواهد شد.  فولادهایی بـا کـربن بـیش از۲۵% ، فسـفر  بیش از ۰۴/۰ %، یا منگنز بیش از ۳۵/۱ %چنین پوششهایی را تشکیل می دهند.این

پوششها همچنین ضـخامت بیشـتری را نسبت به پوششهای روشن و براق معمول ایجاد می کنند. مجري گالوانیزه کنترلی بر واکنش فولادهای فعال آرام شـده

(KILLED)  با سیلیکون ندارند. پوششهاي ضخیم تر بدلیل عدم حضور لایه نهایی از روي خالص ظاهر خاکسـتري  تیره و مات هستند.حضور سیلیکون بیش از ۳/۰ %

باعث لایه هاي آلیاژي روی و  آهن ضخیم می گردد.

شرایط سطحی فولاد نیز بر ضخامت و صافی پوشش گالوانیزه موثر است. فولادهاي غیر فعال که سـطح آنهـا توسـط ذرات ساینده تمیز

شده است داراي پوشش با ضخامت ۵۰ یا ۱۰۰ درصد بیشتر از پوشش فولادهـایی هسـتند کـه تنهـا بصـورت شیمیایی تمیز کاري شده اند .

ضخامت سنجی :

روشهای مختلفی برای تعیین ضخامت و یا وزن پوشش و چسبتدگی پوشش قطعات گالوانیزه شده وجود دارد .

 

ادامه دارد ….

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *