روش طراحی سقف عرشه فولادی و الزامات طراحی

اصولاً دو روش برای طراحی این نوع سقفها رایج است:

الف:ورق فولادی به عنوان قالب ماندگار:

اولین روش طراحی سقف عرشه فولادی ورق فولادی به عنوان قالب ماندگار است که در این روش از قابلیت مقاومت کششی ورق فولادی در مقطع صرف نظر می کنند و ورق تنها بارهای زنده موجود تا مرحله بتن ریزی و همچنین وزن بتن خیس را تا خشک شدن تحمل خواهد کرد و در واقع از عملکرد سازه ای ورق فولادی چشم پوشی شده و سقف به عنوان یک دال بتنی مسلح در نظر گرفته می شود این نحوه طراحی موجب می شود مقدار آرماتور محاسباتی مقطع بیشتر شود چرا که میبایست به جای ورق فولادی نیز در تحمل کشش مقطع شرکت نمایند. طراحان در این حالت معمولا این آرماتور های کششی را در کف کنگره ها قرار داده و آنها را آرماتورهای طولی می نامند.

ب :ورق فولادی به عنوان عضو کششی در طراحی وارد گردد:

دومین روش طراحی سقف عرشه فولادی ورق فولادی هضو کششی است که در واقع در این حالت درگیری بتن و ورق بیشتر و ورق به عنوان المان کششی در نظر گرفته می شود و مقطع حاصله به صورت مرکب به اندازه کافی است که در حین مقاومت در برابر لنگرها و برش های موجود با یکدبگر عمل کرده و دچار لغزش نسبت به هم نمی شوند. طراحی با استفاده از این فرضیات اقتصادی ترین حالت این سقف را بدست می دهد چرا که موجب کاهش میلگرد مصرفی در مقطع خواهد بود.

۳٫روش طراحی سقف عرشه فولادی دیگری نیز وجود دارد که طراحی بر اساس نتایج بدست آمده از یک سری آزمایشهای استاندارد انجام پذیرد که این امر مستلزم ساخت نمونه هایی با دقت بالا و سپس انجام آزمایشهای مذکور با شیوه و الگوریتم خاص ودر نهایت گرفتن خروجی های قابل استفاده.

 

نکته مهم :

عرض ورق عرشه فولادی فرم شده گام ۶ سانتیمتر نباید بیشتر از ۱۰۰ سانتیمتر باشد.

عرض ورق عرشه فولادی فرم شده گام ۶٫۵ سانتیمتر نباید بیشتر از ۹۸ سانتیمتر باشد.

عرض ورق عرشه فولادی فرم شده گام ۷٫۵ سانتیمتر نباید بیشتر از ۹۴ سانتیمتر باشد.

*** در صورتی که ورق فرم شده ای خارج از ابعاد ذکر شده بالا باشد اساسا غیر استاندارد بوده و حتی احتیاجی به چک نمودن شایر موارد استاندارد و آیین نامه نمی باشد.

 

 

مقاومت تسلیم ورقهای فولادی گالوانیزه عمدتاً بین  ۳۰۰۰  تا ۳۵۰۰  می باشد لذا معمولاً حداقل تنش مجاز عرشه ها   =۳۰۰۰  در محاسبات در نظر گرفته می شود.

 

در محاسبات دال عرشه معمولاً از بتن با وزن مخصوص ۲۴۰۰kg/m²  با مقاومت فشاری f’c=210kg/m² استفاده می شود(این مقدار منحصرا به نظر طراح و الزامات پروژه بستگی دارد.

حداکثر خیز  به طول دهانه آزاد محدود می گردد یا   (درحین اجرا)

حداکثر خیز به طول دهانه آزاد  محدود می گردد یا  (با در نظر گرفتن بتن)

حداکثر خیز به طول دهانه آزاد  محدود می گردد یا  (در هنگام بهره برداری)

دال بتنی باید به تیر فولادی با استفاده از گلمیخ های با قطر ۲۰ میلیمتر یا کمتر متصل شود.

حداقل ارتفاع گل میخ بعد از نصب که از بالای ورق ذوزنقه ای اندازه گیری می شود نباید کمتر از ۴۰ میلیمتر باشد.

ضخامت دال بتنی در بالای کنگره ورق ذوزنقه نباید از ۵۰ میلیمتر کمتر باشد.

رعایت مباحث سوم و دهم مقررات ملی ساختمان  در اجرای این سقفها الزامی است.

رعایت مبحث نوزدهم مقررات ملی پس از اجرای عرشه فولادی در مراحل بعدی الزامی است.

رعایت مبحث نهم مقررات ملی در انتخاب میلگرد حرارتی و مقدار آن در هر متر مربع با نظر طراح پروژه الزامی است.

 

 

نکاتی بر طبق استاندارد ملی ایران شماره  ۲۱۹۷۳ سال ۱۳۹۶

بر اساس این استاندارد برای طراحی ضخامت فلز پایه بدون پوشش ورق به کار می رود. حداقل ضخامت باید برابر ۰/۹۵ ضخامت فرض شده در طراحی باشد. ضخامت ورق عرشه فولادی نباید کمتر از  ۰/۸ میلیمتر باشد.

در مواردی که ورق عرشه فولادی نقش تسلیح کننده دال را بر عهده دارد. عرشه باید از نوع آجدار با حداقل عمق آج ۱ میلیمتر بوده و نیز مشخصات ورق فولادی باید مطابق نشریه شماره ۶۱۲ معاونت برنامه ریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری (برای دانلود به بخش آیین نامه ها در همین سایت مراجعه فرمایید ) باشد. افزایش طول نسبی نهایی ورق فولادی باید مطابق عرشه در نمونه با طول ۵۰ میلیمتر ، باید ده درصد یا بیش از آن بوده و همچنین مقاومت مشخص تسلیم نباید ازFy   یا  MPa ۳۴۵ بیشتر باشد.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *